Marzeniem osób, które przez lata nosiły stałe aparaty ortodontyczne jest pozbycie się ich raz na zawsze i nigdy więcej o nich nie myśleć. W rzeczywistości jednak, aby utrzymać uzyskane wyniki po zakończeniu leczenia ortodontycznego, wymagany jest kolejny niewielki wysiłek ze strony pacjentów, którzy przez pewien czas będą musieli nosić inny rodzaj aparatu - aparat ortodontyczny. 

Faza po zakończeniu leczenia ortodontycznego jest w istocie niezwykle delikatna, ponieważ jeśli wszystkie wytyczne ortodonty dotyczące fazy restrykcji nie są przestrzegane do końca, ryzyko nawrotu ortodontycznego jest bardzo wysokie. 

Krótko mówiąc, lepiej jest postawić na swoim i nosić ten aparat ortodontyczny, niż żeby wszystkie dotychczasowe wysiłki spełzły na niczym. 

Co to jest nawrót ortodontyczny? 

Nawrót ortodontyczny występuje wtedy, gdy po leczeniu zęby ponownie się przesuwają. 

Po zakończeniu ruchu ortodontycznego zęby w rzeczywistości mają tendencję do powrotu do swojej pierwotnej pozycji ze względu na swoistą pamięć tkanek, które je podtrzymują. Ponadto w jamie ustnej działają różne siły mięśniowe, które mogą łatwo przesunąć zęby, które są wyrównane, ponieważ nie są jeszcze ustalone w nowej pozycji. 

Jedynym sposobem na zapobieganie nawrotom ortodontycznym jest aparat ortodontyczny dokładne informacje. 

Rodzaje urządzeń ortodontycznych: 

Aparat ortodontyczny może być dwojakiego rodzaju: 

• Zdejmowany, jest przezroczystym szablonem lub płytą z żywicy i drutu. Wykonywany jest w laboratorium zgodnie z nowym położeniem zębów wyrównanych w wyniku leczenia ortodontycznego. Skuteczność ruchomego aparatu ortodontycznegoa w zapobieganiu nawrotom ortodontycznym jest ściśle związana ze współpracą pacjenta. 

• Stałe, wykonuje się za pomocą aparatu ortodontycznegoa pasywnego tj. metalowego łuku przymocowanego do wewnętrznej strony zębów. Stosuje się go od kła do kła przechodząc przez siekacze, przy czym najbardziej narażony na nawroty jest sektor przedni. Choć jego zaletą jest to, że nie wymaga współpracy z pacjentem, to jednak aparat ortodontyczny stały może utrudniać manewry higieniczne w jamie ustnej, zwłaszcza że uniemożliwia nitkowanie. 

Jak długo należy nosić aparat ortodontyczny? 

Dobrze jest wiedzieć, że faza ograniczania nie jest krótkotrwała; w każdym razie czas, przez który pacjent musi nosić ten rodzaj aparatu, jest ustalany przez ortodontę na podstawie sytuacji wyjściowej i obecności jakichkolwiek złośliwych nawyków, które mogą wpłynąć na utrzymanie wyniku.  

Ogólnie rzecz biorąc, faza retencji trwa co najmniej 2 do 3 lat, podczas których pacjent będzie musiał udać się na okresowe badania kontrolne, aby ocenić sytuację. Wskazane byłoby również kontynuowanie tych kontroli co 6-12 miesięcy, nawet po zakończeniu fazy unieruchomienia, aby można było natychmiast wykryć wszelkie drobne ruchy i skorygować je po prostu poprzez ponowne założenie unieruchomienia. 

Pamiętajmy, że w przypadku, gdy po leczeniu ortodontycznym zęby ponownie staną się krzywe, jedynym sposobem na ich wyrównanie jest założenie aparatu stałego, ponieważ w przypadku nawrotu choroby ortodontycznej, aparaty retencyjne są bezużyteczne. 

Przez ile godzin dziennie? 

Jednym z protokołów jest noszenie aparatu ortodontycznego przez cały dzień przez pierwsze 3-4 dni, aparat należy zdejmować tylko do jedzenia i mycia zębów.  

Przez pierwsze 6 miesięcy po zabiegu przez co najmniej 14 godzin dziennie, potem przez całą noc i przez kilka godzin w ciągu dnia. 

Po pierwszych 6 miesiącach stosowanie można ograniczyć do stosowania tylko w godzinach nocnych do co najmniej 2 lat po zdjęciu aparatu ortodontycznego. 

Do czego służą aparaty ortodontyczne? 

Terapia ortodontyczna jest stosowana w celu rozwiązania różnych problemów, takich jak stłoczenia zębów, diastema, zgryz głęboki i zgryz otwarty. 

Stłoczenie zębów 

Stłoczenie zębów występuje wtedy, gdy w szczęce nie ma wystarczająco dużo miejsca, aby pomieścić wszystkie zęby, które mają tendencję do krzywego wzrostu. Dlatego celem terapeutycznym jest stworzenie przestrzeni do wyrównania wszystkich zębów. Jeszcze kilka lat temu w wieku dorosłym często rozwiązywano go poprzez ekstrakcję jednego lub kilku zębów. 

Dzięki ewolucji biomechanicznej sekwencji leczenia ortodontycznego, usuwanie zębów jest coraz rzadsze. Jednak nawet w przypadku ekstrakcji, dzięki stałej ortodoncji lingwalnej bez zamków możliwe jest ukrycie zarówno obecności aparatu, jak i braku zębów, które zostały usunięte. 

Diastema 

Diastema to przestrzeń między zębami o różnej wielkości.  Aby skorygować tę wadę jednym z możliwych rozwiązań jest leczenie ortodontyczne. 

Otwarty kęs 

Zgryz otwarty to wada zgryzu charakteryzująca się obecnością szczelin spowodowanych brakiem kontaktu pomiędzy elementami górnego i dolnego łuku zębowego. 

Ten rodzaj wady zgryzu może rozwinąć się zarówno w wyniku działania czynników środowiskowych, takich jak ssanie palca, oddychanie przez usta i nakładanie języka podczas połykania, jak i czynników dziedzicznych, które wpływają na cechy szkieletowe podmiotu. 

Zgryz otwarty to wada zgryzu charakteryzująca się obecnością wyraźnie widocznych przestrzeni spowodowanych brakiem kontaktu pomiędzy elementami łuku górnego a elementami łuku dolnego. Ten rodzaj wady zgryzu może rozwinąć się zarówno w wyniku działania czynników środowiskowych, takich jak ssanie palca, oddychanie przez usta czy interpozycja języka podczas połykania, jak i czynników dziedzicznych, które wpływają na cechy szkieletowe podmiotu.